مرداب آرام بود و من هم در آرامش به او نظاره میکردم مرداب ساکت بود و مرا نیز سکوت فرا گرفته بود .

 مرداب را دوست دارم .

 او بزرگ است ، آرام است ، ولی غمگین و دل پر دردی دارد .

 حتی تکان هم نمی خورد که اگر تکان بخورد و آرامشش به هم بخورد دیگر مرداب نیست .

 با همه اینها ناگهان از او بدم آمد متنفر شدم چون از بی تحرکی و بی تعصبی او را لجن فرا گرفته...

 مرداب تنها بود و من تنهاتر یادتان باشد ...

مرداب نمانید...   

گفتمش برتو چه باید کرده               عکس رخساره ی ماهش را داد     گفتمش مونس شبهایم کو              تاری از  زلف  سیاهش را داد        وقت رفتن همه را می بوسید           به من از دور نگاهش را داد          یادگاری به همه داد وبه من             انتظار سر راهش را داد